We bevinden ons in de tuin van Lieven Scheire, een grasperk met achteraan een stenen tuinhuis. Lieven staat onder de zonnedouchezak die gevuld is met water. Hij trekt een breinaald uit zijn zwemshort en zegt: “Goedendag! Ik sta hier gewapend met een breinaald en een zwarte zak water die in een boom hangt. Waar is dat nu weer goed voor? Wel, die zwarte zak hangt hier om op te warmen. Net zoals een zonneboiler die je op je dak kan leggen ... die voor jou dan warm water maakt. Zo zal ook deze zak ook opwarmen door de zon. Als de zon recht boven de aarde staat en die schijnt recht naar beneden, dan schijnt de zon aan 1350 watt per m². Dat is meer dan een microgolf. Dus per m² staat er constant een microgolf te draaien die uw water kan opwarmen. Nu, in België staat de zon iets lager en schijnt ze schuin in. Dus het wattage zal iets minder zijn. En die zak is ook geen m² groot. Laat ons zeggen dat hij een tiende van een m² is. Dus laat ons zeggen dat zie zak bij goed zonlicht in België opwarmt aan 50 à 60 watt ongeveer. Anderhalf uur in de zon deze zak ... en je hebt zeer aangenaam water om te douchen. Hoe douche je dan? Je gaat onder de zak staan en ge prikt daar gaatjes in.” Lieven steekt de breinaald in de lucht en prikt gaatjes onderaan de zak, waarop hij zegt: “Bijvoorbeeld drie gaatjes. Een, twee, drie gaatjes ... voor een iets langere douche waar wat minder water uit komt. Heb je liever een snelle douchewaar meer water uitstroomt? Dan prik je daar nog wat gaatjes bij. En dan kunt ge ... pffff ... enfin ja, douchen!” Lieven Scheire staat nu onder de snelstromende douchezak en zegt: “Ik denk dat er te weinig zonlicht was vandaag. Want hij is niet zo warm ...” Waarop Lieven even blaast en zucht ... en dan de breinaald in zijn mond steekt. Bordje met de campagneslogan komt in beeld: ‘zonneboiler-warmtepomp-pelletketel. Kies voor groene warmte. Surf naar www.energiesparen.be.’ Na het bordje zien we opnieuw de douchezak in de boom van Lieven hangen. Leeg nu. Lieven probeert met zijn breinaald de lege zak uit zijn boom te slaan. De zak dwarrelt naar beneden en Lieven vangt em op: “Voila, deze zak is leeg gedoucht. En er zitten gaatjes in. Dus ik kan em niet meer gebruiken voor een douche. Maar het is bioplastiek! Dus we wandelen ermee naar de composthoop en steken hem erin. Op een paar weken tijd is die helemaal vergaan. En dan kun je er groentjes mee kweken enzovoort ...”