Rekenmethode: K-peil

Principe

Het K-peil is de verhouding van de gemiddelde warmtedoorgangscoëfficiënt van het gebouw tot een referentiewaarde.

K-peil = 100 (Um/Um,ref)

Voor welke gebouwen en welke bouwaanvragen het K-peil geldt, vindt u in de eisentabellen per aanvraagjaar.

Gemiddelde warmtedoorgangscoëfficiënt van het gebouw Um

De gemiddelde warmtedoorgangscoëfficiënt van een gebouw is de verhouding van de totale warmteoverdrachtscoëfficiënt tot de verliesoppervlakte van het gebouw.

Um=  HT/AT

De warmteoverdrachtscoëfficiënt HT van het gebouw hangt af van de volgende elementen:

  •  HD: de warmteoverdrachtscoëfficiënt door transmissie direct naar de buitenomgeving
  •  Hg: de warmteoverdrachtscoëfficiënt door transmissie via de grond en via onverwarmde kelders en kruipruimten in contact met de grond
  •  HU: de warmteoverdrachtscoëfficiënt door transmissie naar de buitenomgeving via AOR’s

De verliesoppervlakte AT bepaalt u op basis van de buitenafmetingen van het gebouw.

Referentiewaarde Um,ref

De referentiewaarde wordt bepaald op basis van de compactheid C van het gebouw. Hoe lager de compactheid, hoe hoger (en hoe slechter) het K-peil bij eenzelfde gemiddelde U-waarde Um.

Compactheid C (m)

Referentiewaarde Um, ref (W/m²K)

C ≤ 1

1

1 ≤ C ≤ 4

(C + 2)/3

4  ≤ C

2

Invloed van bouwknopen

De invloed van bouwknopen wordt ingerekend in de bepaling van de warmteoverdrachtcoëfficiënt HT.  

Bouwknopen hebben een negatief invloed op het K-peil. Hoe groot deze invloed is, hangt af van:

  •  de gekozen rekenmethode voor het inrekenen van de invloed van bouwknopen
  •  de aandacht die werd besteed aan het uitwerken van de bouwknopen in de praktijk

Geldig voor alle aanvragen